Wat is Mediawijsheid? Blijf weg uit de commentsectie!

Mocht je over een fikse hoeveelheid vrije tijd , sadomasochistische trekjes en een open houding voor een nieuwe tijdrovende verslaving beschikken, overweeg dan eens om je te mengen in het online debat onder een nieuwsverhaal op sociale media. Dankzij de moderne technologie is je mening niet onder stoelen of banken steken, simpeler geworden dan ooit!

Artikel lezen? Nerd!. Nuance? Daag! Bewaar dat maar voor aan de keukentafel. Compassie? HA! GAY! Voel je de stoom uit je oren komen na het zien van een afbeelding of nieuwskop? Heel goed. Hou dit vast! Even tot tien tellen? Niet doen. Reageer vanuit de impuls, wees zo fel mogelijk en spreek je uit.

Het nieuwsmedium wordt overduidelijk gefinancierd door de globalistische elite die de wereld wil onderdompelen in een neomarxistische dystopische kannibalistische controlestaat. Send! Hoera! Dopamine in de vorm van virtuele hartjes van wildvreemden die met jou eens zijn stromen binnen. De toon is gezet!

Krankzinnige kettingbotsing
Als een donderslag bij heldere hemel, vliegt een tegenargument je inbox binnen. Gadver. Een wildvreemde die het in zijn botte harses haalt om een heel ander standpunt te opperen. Hij vraagt zich zelfs spottend af of jij wel goed bij je hoofd bent. Walgelijk! Wist je dat de nazi’s mensen met andere standpunten waarvan ze dachten dat ze ‘niet goed bij hun hoofd waren’ in concentratiekampen stopte? SEND!

Al gauw ontstaan twee kampen met tientallen mensen die elkaar in een meedogenloos retorisch potje tafeltennis voor rotte vis uitmaken waarbij de steekhoudende argumenten over andermans uiterlijk, grammatica, vermeende seksuele aantrekkingskracht tot minderjarigen als welgemikte projectielen over en weer vliegen.

Op een gegeven moment deze negatieve feedbackloop wel zo’n beetje uitgeraasd. En heeft iedereen zijn shot imaginaire zelfbevestiging weer binnen. Allemaal gewonnen! Hele middag voorbij. Morgen weer precies hetzelfde recept, maar dan over een net iets ander onderwerp met dezelfde uitkomst. Iedere dag opnieuw, week in week uit, jaren op rij. Een soort hardnekkige holle verontwaardigingsverslaving. Waar zijn we in vredesnaam mee bezig?

Rommelende onderbuik
Mocht je de ambitie koesteren om ooit voor een veel te laag salaris bij een nieuwsmedium te werken, onthoud dan een ding. Deze schuimbekkende hordes hebben geen enkele interesse in jouw artikel waar een hele werkdag passie en moeite in zit. Meer dan een nieuwskop of afbeelding hebben ze niet nodig als rode lap.

Hebben ze het verhaal wel gelezen? Nee, doen ze niet. Daar kan je je rot over voelen, maar dit is de bittere realiteit. Toch zegt dit helemaal niks over de persoonlijkheid van de maker of de kwaliteit van het artikel. Belangrijk is om te beseffen dat deze luide bezorgde burgers allesbehalve een dwarsdoorsnede van de hele bevolking vormen.

Ondanks de repliek, vormen ze niet jouw doelgroep. Alleen een bepaald slag mens met een sterk standpunt en een pathologisch gebrek aan een zinvolle dagbesteding heeft de gewoonte om op nieuwsartikelen te reageren.

Deze reflex tot repliek is overigens niets nieuws. In de vorige eeuw gebeurde dit met een paar pils achter de kiezen in een rokerige kroeg. Nu hoeven ze hier de deur niet meer voor uit. De zwijgende meerderheid heeft intussen het hele verhaal gelezen, liet een like achter en ging vervolgens weer iets nuttigs doen. Zonder ook maar een comment gelezen te hebben.

Woekerende opiniepandemie
Ja, woedende commentsecties bestaan en daar kolken hele nare dingen rond. Sterker nog: het is slechts het topje van de ijsberg en gaat in besloten kanalen als op Telegram en Whatsapp nog vele malen verder. Hier ga je - helaas - niets aan veranderen.

Maar wat maakt het uit dat ene Martin uit Emmen jou een ‘gore landverrader vindt met een rotkop die in de jaren ’40-’45 bij de NSB zat. Moet hij weten. Het is niet alsof hij enige rol van betekenis speelt in jouw fysieke sociale leven. Bovendien heb je nul invloed op zijn gedachten en hoef je hem nergens van te overtuigen.

De enige controle die je wel hebt, is over je eigen attitude en hoe strikt jouw mentale spamfilter staat afgesteld. Eigenlijk best eigenaardig dat een wildvreemde maatschappelijk teleurgestelde kerel op internet jouw agenda kan bepalen door onder je huid weet te kruipen na een paar verbale fluimen, toch? Die Nigeriaanse hertogin uit de e-mail was een stuk gezelliger en guller in de omgang.

Tijd is geld
Wat valt hiertegen te doen? Lastig. Er bestaat niet zoiets als een ideale oplossing waarin moderatie en vrije meningsuiting volledig in balans blijven. De platformen zelf voelen totaal geen urgentie om boze-burger-haarden te blussen. Iemand die vastzit in zijn emotie, blijft langer plakken en ziet meer advertenties voorbij komen.

Natuurlijk grijpen ze in bij excessen en wetsovertredingen, maar hebben de meeste profijt met het ‘gecontroleerd uitrazen’ van deze virtuele pandemie. Overheden tobben op hun beurt al jaren over wat ze hier precies mee aan moeten. Zij lopen net als bij die andere pandemie hopeloos achter de feiten aan met hun beleid.

Of het nou Facebook, Tiktok, LinkedIn of Twitter betreft, het zijn geen liefdadigheidsinstellingen maar commerciële bedrijven. Bedrijven met maar een doel: winst maken door jouw aandacht zo lang mogelijk vast te houden met een eindeloze tijdlijn van geoptimaliseerde content die wordt samengesteld door een almachtig algoritme dat jouw hersenen beter kent dan jijzelf.

Wil je een nare infectie met een verslavend hersenvirus voorkomen? Tref dan zelf de juiste maatregelen voor je eigen bovenkamer waardoor je de waan van de dag kunt relativeren. Op deze manier blijft sociale media ook werkelijk sociaal.