Column: Roze cloud

Wélke er precies gaan uitvallen, is natuurlijk elk nieuw schooljaar weer een grote verrassing, wat altijd van te voren tot uitgebreide speculatie leidt in docenten-appgroepen. Het hardnekkige gerucht dat ergens in de kelders van het nieuwe gebouw van het Centrum voor Veiligheid en Digitalisering in Apeldoorn een illegale gokhal actief is waar in augustus grof geld wordt ingezet op welk digitaal platform crasht heb ik nooit concreet bevestigd kunnen krijgen. Maar dat de anticipatie aan het eind van de zomer steeds groter wordt staat vast.

In eerste instantie leek het op een uitgesproken mild jaar, met alleen een printerstoring, een bagatel. Maar gelukkig viel op maandag in week 1 roosterprogramma Xedule uit. De gangen van onze onderwijsgebouwen vulden zich met de wanhopige kreten van roosteraars. (Dit is een duidelijke overdrijving. Roosteraars zijn doorgaans uiterst kalme mensen en werken bovendien vaak thuis. De wanhoop daarentegen was echt.) Hierop volgde de algemene constatering dat programma’s als Blackboard en Bison op zich wel werkten, maar extreem traag waren geworden. Onhandig in weken waar bijvoorbeeld afstudeerresultaten nog snel voor 1 september moeten worden doorgevoerd en pagina’s van nieuwe vakken moeten worden gevuld.

Bovenstaande alinea’s had ik geschreven voor de opening van het hogeschooljaar die in de tweede week van september plaatsvond. CvB-voorzitter Anka Mulder nodigde in haar toespraak iedereen uit ook onder haar ‘roze wolk’ van optimisme te stappen. Nu ben ik doorgaans geneigd oproepen tot positief denken, net als toespraken van leidinggevenden, met enig cynisme te beschouwen. Maar het begin van een nieuw jaar, waarvan we voorzichtig mogen hopen dat we verschoond blijven van corona-sluitingen, is misschien inderdaad niet het moment voor een zure column over haperende ICT-systemen.

Dus, laat ik vooral ook stilstaan bij het feit dat de systemen het grootste deel van het jaar prima werken. Dat de ICT-ondersteuning doorgaans gedegen is. En dat Saxion, in tegenstelling tot een aantal andere onderwijsinstellingen, nog niet is geraakt door hackers. Wij betalen voor dat laatste wel een prijs in de vorm van honderden authenticator-inlogsessies per jaar, maar dat is goedbeschouwd een lage prijs. Vooral gezien het alternatief.

Want wat zijn we inmiddels afhankelijk van die systemen. Bijvoorbeeld als door een landelijke treinstaking colleges plotseling alsnog digitaal moeten worden georganiseerd. Of als je grote groepen eerstejaars studenten snel moet bereiken om ze te waarschuwen dat een college digitaal gaat worden. Ik begrijp uit de wandelgangen dat er inmiddels een opvolger voor Blackboard is gevonden: ik hoop dat stabiliteit van het systeem zwaar heeft gewogen bij de systeemkeuze.

Saxion is bezig, zo vind ik in de krochten van MijnSaxion, met een programma om te zorgen dat onze ICT in algemene zin toekomstbestendig is. Onderdeel daarvan is een ‘cloudgang’. Afgelopen zomer heeft een overgang van Bison naar de cloud plaatsgevonden. Of het aan de cloud ligt dat Bison er nu 8 seconden over doet om de studieresultaten van mijn studenten te laden kan ik niet beoordelen. Daarvoor ken ik de cloud in kwestie niet goed genoeg. Ik heb gelukkig wel een redelijk idee hoe hij er uit ziet.

Roze.