Zo’n laatste column voor de zomervakantie is eigenlijk onbegonnen werk. De stilte en rust die nodig zijn om je gedachten te ordenen zijn nu ver te zoeken. Terwijl vrienden en familie uit regio midden vanaf hun vakantieverblijf de meest fantastische foto’s sturen, werken we hier in de regio noord nog onvermoeibaar door. Het gevoel uit het nummer ‘Zoveel te doen’ van Toontje lager (1983) overheerst en nee, dat is niet alleen vanwege wat we onszelf opleggen.
Zowel voor het onderwijs als het onderzoek zijn er deadlines voor medio juli alsof de harde knip, de bouwvak of het zomerreces, nog bestaat. En zo werken we ons collectief een slag in de rondte om al het werk af te krijgen, orde in de administratie te realiseren, maar laten we ook onze neus zien tijdens de borrels, barbecues, teamuitjes en andere rituele eindejaarsfeesten. Het is zaak de charme van dit alles te blijven inzien en van de momenten zelf te genieten in plaats van door te jakkeren en in ons hoofd al koffers en tassen in te pakken. In de geest van de mooie, bekende zin “Life is what happens when you're busy making other plans.”
Vandaar dat ik toch de behoefte voel extra stil te staan bij mijn laatste bijdrage aan SaxNow. Het was fijn om eens in de maand een avond te hebben waarop ik mijn gedachten aan papier mocht toevertrouwen voor dit onafhankelijke nieuws- en opinieplatform van Saxion. De verschillende opinies, prachtige portretten, ontroerende in memoriams en kritische verhalen die op de website van SaxNow te lezen zijn, geven de Saxion-gemeenschap een waar gezicht. Via het schrijven van mijn columns voor SaxNow kwam ik daarnaast met diverse collega’s in contact die ik daarvoor nog niet kende. Ik werd bevestigd in wat ik al wist: er gebeuren zulke mooie dingen binnen Saxion en het is er nooit saai.
"Voor mij waren deze columns dan ook een oefening in het agenderen van prangende zaken door het formuleren van een kritische noot, gebaseerd op feiten met daarbij een snufje activisme"
Toen ik anderhalf jaar geleden werd gevraagd om columnist te worden, twijfelde ik even. Is het wel verstandig om meer te delen dan wetenswaardigheden over onze lopende praktijkonderzoeken? Een centraal thema in het praktijkgericht onderzoek dat ons lectoraat doet is het belang van macht en tegenmacht. SaxNow is net als de CMR, academieraden en andere vormen van medezeggenschap onontbeerlijk om af en toe het kritische geluid te laten horen en deze rol van ‘tegenmacht’ waar te maken. Voor mij waren deze columns dan ook een oefening in het agenderen van prangende zaken door het formuleren van een kritische noot, gebaseerd op feiten met daarbij een snufje activisme.
Deze vrijheid om je gedachten binnen een professionele context te mogen ventileren, is iets om te koesteren. In veel van de landen waar we als Saxion mee samenwerk(t)en - denk aan Polen, Hongarije, Albanië en Turkije - staan de onafhankelijke media onder druk en is de vrijheid van meningsuiting niet of slechts beperkt beschermd. Ook de ruimte voor het kritische geluid binnen het hoger onderwijs is daar steeds minder hoorbaar. Het is te hopen dat er op enig moment weer een democratische wind gaat waaien.
Ondertussen wordt er binnen het openbaar bestuur in Nederland geëxperimenteerd met de ruimte voor de ‘activistische ambtenaar’: een ambtenaar die tegenspreekt wanneer beleid in strijd is met democratische waarden en/of rechtsstaat. Het valt nog te bezien of dit de weerbaarheid van onze democratie vergroot.
Voor nu geef ik het stokje echter door aan die collega’s en studenten die wat te melden hebben. Ik verheug me op hun toekomstige bijdragen en geloof oprecht dat opinies en columns bijdragen aan de veerkracht en het kritisch vermogen van onze hogeschool.
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.