Opinie: Diplomafabriek?
Ik liep vorige week door het uitgestorven Saxion-gebouw aan de Tromplaan, en moest al denken aan de diplomeringen die deze week worden gehouden. Er is een bewuste looproute, alles op zijn plek en goed doordacht, zoals bijvoorbeeld bij de IKEA. Deze manier van diplomering stamt uit de coronatijd en is tot nieuwe norm geworden.
Zo efficiënt mogelijk, en vooral ook praktisch, omdat de volgende afgestudeerden alweer klaarstaan. Even naar binnen kijkend zie ik de statafels met nummers staan. Het voelt een beetje als de studentenbalie, waar je een nummer moet trekken en vervolgens naar jouw loket mag lopen. ‘Pingggg, wie volgt aan balie 3?’
Maar is dat de manier om onze studenten uit te laten vliegen, en hun laatste rondje gebouw te laten doen? Ik snap ‘m vanuit de coronaperiode, waarin we creatief moesten omgaan met de wijze waarop we studenten toch nog in onze gebouwen konden ontvangen en hun felbegeerde papiertje mochten overhandigen, bij de gratie van Mark Rutte.
Nostalgie
In al die jaren heb ik al heel wat diplomeringen mee mogen maken, en mij bekruipt een gevoel van nostalgie. Ik vond het altijd super om gezamenlijk af te sluiten in een lokaal en daar ten overstaan van ouders, familie en vrienden de studenten te mogen toespreken, een soort laatste college zeg maar. En ja sommige collega’s gingen dan ook echt college geven, konden maar moeilijk uit hun docentrol komen.
Wie weet was ik er zelf ook wel zo een, maar toch ik heb altijd geprobeerd de student te zien voor wie hij/zij was en vooral dat te benadrukken. Ik mis ook wel de onhandige praatjes van sommige collega’s (niet die van mij natuurlijk…), de onhandige stiltes na een misplaatste grap of simpelweg het met elkaar afsluiten van weer een mooi studiejaar.
Maar terug naar vandaag. Toegegeven: de efficiëntie waarmee de studenten rondgeleid worden via de looproute en de diploma’s uitgereikt krijgen, kan menig LEAN-project nog een puntje aan zuigen. Ook de weg naar de welbekende borrel is een stuk korter en sneller, een niet onbelangrijk detail lijkt me.
Ja ik weet ‘t: het draait om de studenten die hun papiertje komen halen. Maar toch eigenlijk ook een beetje om ons? Afscheid nemen van het studiejaar, de studenten waarmee we vier jaar of langer optrokken. En de aftrap van de zomerperiode. Noem me een ‘nostalgist’ (bestaat dat woord?): iemand die in het verleden is blijven hangen.
De walk-through diploma-uitreikingen in Enschede.
Gerelateerde artikelen
Studium Generale over datalekken: die zijn al lang geen ver-van-je-bed-show meer
Afgelopen zomer schudde het datalek bij het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker Nederland wakker. Vorige maand was het opnieuw raak: miljoenen Nederlanders werden slachtoffer van een hack bij Odido. Tijdens een Studium Generale-bijeenkomst werd verslaggever Sterre Woddema extra duidelijk dat datalekken en hacks allang geen ver-van-haar-bedshow meer zijn.
Eerste HBS-studenten in Verenigde Emiraten weer in Nederland, anderen komen zo snel mogelijk terug
De twaalf studenten van de Hospitality Business School die voor hun stage of afstuderen in de Verenigde Emiraten zijn, komen terug naar Nederland. De eerste studenten zijn gisterochtend aangekomen, voor de anderen zijn terugvluchten georganiseerd, laat Inge Doeve (International Office) weten. Saxion wil niet dat ze hun stage afmaken in de regio vanwege het conflict rond Iran.
Column: Poep
De website van het CBS is soms een mooie en wonderlijke plek voor informatie die ik nog niet had, maar waarvan ik ook niet wist dat het leven er een beetje grappiger door zou worden. Bijvoorbeeld hoe oud motorrijders en hun motor zijn of hoeveel mensen last hebben van hondenpoep in hun buurt (6 op de 10 in 2024, een stijging van 57% ten opzichte van 2023). Gemeentes zijn er maar druk mee.