Een eenzame stip in een grafiek, zo formuleerde mijn vriendin de ontwikkeling van haar dochter. Op taal en rekenen zat ze ver boven het gemiddelde. Wel wat stilletjes en serieus. Een rapportbespreking als je nog geen vier jaar oud bent, het Grote Meten begint al vroeg.
Er staat waarschijnlijk ook een kind onderaan die grafiek, een key performance indicator (kpi) voor slechtere kansen dan het kind van mijn vriendin, behalve dan als je ouders de middelen hebben voor bijles (zou er al zoiets bestaan als bijles voor kleuters?).
Dat meten is overal. In de zorg wordt een mens een aandoening, een score op een vragenlijst. Bij gemeentes zijn er lijsten voor keukentafelgesprekken… Niet gek, want als je beslissingen moet maken is het wel handig dat zaken die ongrijpbaar en onbeheersbaar zijn om te vormen zijn tot een cijfer, waardoor je beslissingen over complexe onderwerpen enigszins kunt beargumenteren.
Zoals je kipnuggets
Voorspelbaar, berekenbaar, efficiënt en beheersbaar. Het lijkt de McDonalds wel. Daar kun je overal ter wereld op dezelfde efficiënte en voorspelbare manier je kipnuggets bestellen zonder er zelfs je auto voor uit te hoeven komen. Al die McDonaldsen zien er ook hetzelfde uit.
‘Hallo met Saxion, uw bestelling alstublieft?’ Op het hbo kunnen we er ook wat van. Docentbelastingsuren die zijn vormgegeven in eenduidige formules alsof elke les en groep hetzelfde vraagt wat betreft voorbereiding en begeleiding, leeruitkomsten in matrixen en hokjes met daaraan een cijfermatige waarde gehangen, ranglijsten van hogescholen en opleidingen.
We creëren onze eigen stipjes op grafieken. En dat zie je terug in de les, want de meest gestelde vraag die ik het afgelopen studiejaar denk ik heb gekregen was: ‘Mevrouw wilt u dit nog even lezen of ik het goed heb aangepast voor het verslag? Doe ik het goed, ben ik goed bezig?’
Veilige keuzes
Al die cijfers zorgen voor competitie, met een hoog cijfer ben je succesvol, met een laag heb je gefaald. Je krijgt er veilige keuzes van. Studenten zullen niet snel een nieuw thema kiezen, omdat ze daarmee het risico lopen net niet helemaal in de rubrics te vallen en je moet dan ook maar net een docent hebben die daar losjes mee omgaat.
Er zit ook een soort zakelijke benadering aan: naar school gaan om goede cijfers te halen voor een diploma. De rationele kant wint het van de menselijke; het leren gewoon omdat het leuk is om nieuwe dingen te leren, zonder je zorgen te maken of je beloond of afgerekend wordt.
Als je mensen als klant behandelt, gaan ze ook consumentengedrag vertonen. Ik hoop dat de dochter van mijn vriendin de ruimte krijgt om zelf dingen te ontdekken, fouten te maken en vooral dingen te leren omdat ze dat leuk en interessant vindt. Dat gun ik iedereen voor het nieuwe studiejaar.
Gerelateerde artikelen
Kinderen uit groep 4 tekenen monsters voor spellen van CMGT-studenten: “Monster Home, dat ben ik gewoon”
Goudeerlijke feedback op je werk krijgen van achtjarigen in plaats van docenten, voor tweedejaars van CMGT was dat de realiteit. Leerlingen uit groep 4 tekenden monsters die de studenten gebruikten in door hun ontworpen videospellen. Ook in het ontwerpproces mochten de kinderen meepraten. “Een meisje vond haar zelfgetekende monster er toch wel heel eng uitzien in ons ontwerp.”
Hoe student Miguel illegaal werd, toen weer legaal, slaagde én mislukte, maar straks toch weg moet
Het wonderlijke verhaal van de Colombiaanse Toegepaste Psychologiestudent Miguel (22), die van illegaal tot legaal werd, weg moest en toch mocht blijven, die slaagde en toch ook weer faalde. “Ik zal een weg vinden om mijn studie hier af te ronden.”
Diversity Officer verdwijnt: “Maar dit is juist een volgende stap”
In de nieuwe organisatie is geen plaats meer voor het Diversity Office in zijn huidige vorm: de functie van Diversity Officer is opgeheven. Dat is ‘opvallend waar het gaat om de ambities van Saxion’ én levert zorgen op. “Is er straks nog wel een centraal aanspreekpunt op dit vlak?”