Column: Wandelgangen
In het trappenhuis hoor je soms mooie gespreksflarden. “Die roltrap hier is langer niet in werking geweest dan wel, sinds ik hier werk. Het schijnt iets te doen te hebben met onderdelen die lastig te verkrijgen zijn, of was het nou iets met een licentie?”
Waarop de gesprekspartner met de verklaring kwam dat het vast iets te maken zou hebben met bezuinigingen en misschien zelfs wel met de wens om medewerkers gezonder te laten zijn door ze meer te laten bewegen zonder dat ze het zelf door hebben.
Naar Windesheim
Even verderop in een wandelgang hoor ik een plukje studenten praten. Eerst gaat het over de kantine: “De broodjes zijn echt duur geworden, maar gelukkig wel groot” en vervolgens over lessen. Er zijn schijnbaar collega’s die standaard een halfuur te laat komen. Eentje hoor ik zeggen dat ze overweegt om naar Windesheim over te stappen, want daar is meer les. Vervolgens gaat het verder over het aanstaande concert van Taylor Swift, dat vindt klaarblijkelijk plaats op 4, 5 én 6 juli.
Twee medewerkers praten aan een tafeltje over de weerbaarheid van studenten. Dat het haast lijkt alsof ze niks meer durven te proberen, bang om te falen. En dat bij het minste of geringste er professionele hulpverlening bij wordt gehaald, want dat zien ze op TikTok, alles wordt gepsychologiseerd. “Die telefoontjes brengen niks goeds. Komen al die problemen niet juist doordat er zoveel gepraat wordt en er zoveel aandacht voor is?”
In de trein naar huis gaat het over Europapa. Dat het toch wel heel erg is dat iemand met zo’n goed liedje, met zo’n goede boodschap uiteindelijk niet mee mocht doen in de finale. Ik zit te hopen dat er een doorvraag komt op wat het nu precies een goed liedje maakt en wat dan de achterliggende boodschap is, maar ik hoor een bevestigende “Hm ja, vind ik ook! Echt zonde.”
Het ongezegde kennen
Kan ik al deze informatie gewoon het ene oor in en het andere oor uit laten gaan, of moet ik er meer mee? Wat is de waarde van de wandelgang? Er wordt veel gezegd, maar hoe leer je het ongezegde kennen? Het ongezegde laat zien wat de heersende opvattingen zijn, want taal is macht en drukt op subtiele wijze ook uit wie de macht heeft. Er zijn natuurlijk allerlei formele plekken om van je te laten horen, zoals raden, commissies, nieuwsplatforms en studentenverenigingen, maar ben je daar zo vrij als in de trein of het trappenhuis?
Wie het ongezegde wil horen, kan zijn oor te luisteren leggen in de wandelgangen. Daar is genoeg te horen.
Gerelateerde artikelen
Comic: Zon, Zee... en Stress?!
Fijne vakantie! In haar laatste comic voor de zomervakantie geniet cartooniste Stefanie Heil alvast van haar welverdiende rust. Alhoewel...
Saxion stopt vanaf september TikTok; “Was belangrijk voor werving”
Het CvB heeft besloten om per 1 september te stoppen met het gebruik van TikTok. Volgens Karin Jansen, directeur Marketing & Communicatie, speelt de app een belangrijke rol bij de werving van nationale en internationale studenten. Wegens privacy, digitale veiligheid en publieke waarden stopt Saxion toch met het gebruik van de app.
Evi’s dateleed (12): Over en uit
Het zit erop. Het is klaar. Over en uit met de pret. De romantiek is niet dood gelukkig, juist springlevend. Maar deze rubriek is wel eindig en dat einde is nu aangebroken. Na 12 afleveringen is het klaar met dateleed. In mijn dateleven gaat het nog steeds bijzonder goed. Door de sleutel van haar huis aan mijn sleutelbos kan ik naar binnen wanneer ik wil. We hebben een waslijst aan activiteiten die we nog gaan doen en er liggen zelfs plannen om samen op vakantie te gaan.