Column: (On)begrip
Een bus die te laat komt of helemaal niet, omdat medewerkers van het openbaar vervoer-medewerkers staken. Bijna iedere Saxion-student zal de situatie herkennen. Het gedoe met het OV zorgt voor problemen, en zeker de afgelopen weken door de werkzaamheden aan het spoor.
‘Ga maar weer weg. Je bent te laat’ zei een docent vorig jaar tegen mij nadat ik een kwartier te laat de les binnenkwam. Het frustreerde mij, omdat ik nog zo mijn best had gedaan. Ik had net een half uur gewandeld, omdat mijn bus uitviel, terwijl ik graag bij de les wilde zijn. Om vervolgens zo weggestuurd te worden.
Het onbegrip en de onvriendelijke toon van mijn docent frustreerde mij het meest. Hoezo moet ik weg als ik zo mijn best heb gedaan om hier te zijn. Hoezo moet ik überhaupt weg, terwijl ik als student bakken met geld betaal om lessen te mogen volgen en zij betaald wordt om ons les te geven. En waarom reageert een docent zo onvriendelijk, zonder de omstandigheden van een student te weten?
In de zeik
Ik kan me voorstellen dat het erg vervelend is als je tijdens een les onderbroken wordt door studenten die te laat zijn. En ik geef eerlijk toe dat ik ook weleens te laat ben, en dat dit niet de bedoeling is. Maar ik denk dat het hardop wegsturen van een student of diegene in de zeik zetten (waar een van onze docenten ook letterlijk voor waarschuwde) de les meer onderbreekt, dan wanneer de student rustig zou gaan zitten.
Die negatieve houding werkt ook nog eens demotiverend voor de andere studenten in het lokaal. Telkens als er iemand onvriendelijk wordt weggestuurd, hoor je het gemompel om je heen. Wij studenten durven bij sommige docenten haast niet meer om iets te laat een les binnen te komen, ook als we er niets aan kunnen doen.
Het onbegrip van docenten zie ik vaker om mij heen. Zo worden leerlingen bijvoorbeeld weggestuurd, of leerlingen komen in problemen, omdat zij niet naar verplichte lessen kunnen door OV-problemen. Een uitzondering maken, kan blijkbaar niet. Zo zeggen de docenten dat het de eigen verantwoordelijkheid is om bij de lessen te zijn, met als advies om dan maar met de auto te komen.
Hoe dan?
Dan vraag ik mij af hoe deze docenten denken dat we dit gaan doen. Veel van de studenten zijn echt niet in de gelegenheid om even vervoer te regelen. Want hebben ze überhaupt een rijbewijs, of moeten zij dan maar gebracht worden? Welke auto nemen zij mee?
Het merendeel van de studenten die ik ken heeft geen eigen auto. En als je al vervoer kunt regelen, hoe betaal je dan de benzinekosten? En hoezo wordt er niet meegedacht door de docenten, om de leerlingen tegemoet te komen?
In plaats van al dat onbegrip zou ik graag zien dat we de sfeer vriendelijk houden, en proberen te denken in oplossingen. Bijvoorbeeld door de les op te nemen, of die niet verplicht te maken als het openbaar vervoer plat ligt. Probeer in ieder geval niet meteen uit te gaan van slechte intenties, en ga er niet vanuit dat de student zelf altijd de mogelijkheid heeft om naar school te komen.
Zet ons vooral niet in de zeik en stuur ons alsjeblieft niet meteen weg, zonder de omstandigheden te weten. Want niemand weet hoe de ochtend van een ander eruit heeft gezien en wat voor mogelijkheden anderen wel of niet hebben.
Gerelateerde artikelen
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”