Column: Stage maakt of kraakt je schooljaar
Stagelopen; het maakt of kraakt je schooljaar. De een vertelt vrolijk over zijn stage en de ander kan niet wachten tot het voorbij is. Bij mijn studie, Social Work, loop je elk jaar stage en in het derde jaar, waar ik nu ook in zit, 28 uur per week. Stagelopen en je daarmee kunnen ontwikkelen is een belangrijk en groot onderdeel van onze opleiding. Maar toch is het lang niet altijd een pretje.
Je komt in een nieuw team, werkt met nieuwe cliënten en bent bezig met je zelfontwikkeling voor de opleiding. Maar hoe zorg je dat je dit allemaal een beetje op de rit krijgt. Want wanneer doe je het nou eigenlijk goed? Wat mag je zelf doen? Wat wordt er van je verwacht? Klikt het wel met de doelgroep? En hoe ga je stage, school en privéleven balanceren?
Veel van de studenten die ik spreek zitten er ook echt even doorheen. De druk ligt hoog en hun functie als stagiair helpt vaak ook niet mee. Ik hoor vanuit klasgenoten verhalen: dat zij alleen de vervelende taken krijgen, dat er onderscheid wordt gemaakt tussen stagiaires, dat er van hen verwacht wordt dat ze 24/7 bereikbaar zijn, dat zij in een team zijn beland waarin zij helemaal niet geaccepteerd of ondersteund worden of dat er verwacht wordt dat zij zoveel taken op zich nemen, dat er daarnaast erg weinig tijd overblijft voor school.
Maar aangeven dat het even te veel is, durven veel stagiaires niet. De moeilijkheden worden gebagatelliseerd, want 'jullie zijn nog jong en hebben toch nog de energie om hard te werken' of 'het is maar een kleine moeite, dus dat kan de stagiair er nog wel bij doen'. Het gevoel van 'maar een stagiair' zijn en hierdoor niet je plek weten is erg herkenbaar. Want mijn zelfvertrouwen was erg beschadigd en ik had het idee dat ik geen plekje in mocht nemen binnen een team.
Niet alleen
Dit jaar ben ik zelf gelukkig op een hele fijne stageplek terecht gekomen. Hier is er de ruimte is voor open communicatie, persoonlijke- en professionele ontwikkeling en om deel te zijn van het team, zonder een 'stagiair-gevoel'. Het geeft zelfvertrouwen en ontwikkelingsmogelijkheden. Zo zou dat bij alle stageplekken mogelijk moeten zijn.
Dus aan alle stagiaires: je staat er niet alleen voor. Mocht je nu op een plek op zitten waar je niet open kan communiceren en waar je wordt belemmerd in je ontwikkeling, ga dan op zoek naar iemand die jou kan ondersteunen in hoe dit beter kan.
Want bij een team kunnen horen met goede communicatie, is van groot belang om niet alleen te kunnen groeien in je opleiding, maar ook op persoonlijk vlak. Een goede stageplek maakt of kraakt namelijk niet alleen je schooljaar, maar ook de ontwikkeling die je door kan maken.
Gerelateerde artikelen
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”