Column: Plannen
Vorige week kreeg ik een save the date voor een bruiloft. Ik snap dat ergens wel, net als bij teamuitjes en allerlei andere sociale gelegenheden is het toch wel fijn dat er ook mensen bij kunnen zijn. Het geeft ook wat tijd om zaken vooraf te regelen, zoals voldoende eten (heel belangrijk vind ik, bij bruiloften), een leuke locatie en muzikale omlijsting.
Persoonlijk houd ik nooit zo van plannen, aangezien ik vaak op het moment van plannen wel zin heb om iets te doen, maar later niet meer. En dan kom ik er soms helaas niet meer onderuit. Een mooie zin om hiervoor te gebruiken is ‘Ik schrijf het met potlood op’ (die moet je natuurlijk niet letterlijk nemen).
Sommige dingen moeten wel gepland en ook ver van tevoren. Het zou bijvoorbeeld bijzonder vreemd zijn als we een week van tevoren de dienstregeling van de NS kregen voor het komende kwartaal. Zelf heb ik daar nooit zoveel problemen mee trouwens, maar ik kan me voorstellen dat anderen dat wel hebben. Kinderen moeten naar school, de boodschappen gehaald en niet geheel onbelangrijk: je moet op tijd op je werk zijn, of op school.
Dat laatste is niet voor alle studenten even makkelijk, er zijn studenten die zichzelf moeten bedruipen en daarvoor is de bijbaan essentieel. En die bijbaan vraagt natuurlijk ook een planning en wil van de studenten weten wanneer zij beschikbaar zijn om te komen werken. Een noodzaak voor sommigen om überhaupt te kunnen studeren.
Saxionroosters
Daarom vond ik het des te merkwaardiger dat ik overal in de wandelgangen geklaag hoorde over het publiceren van de Saxionroosters. Dat moet blijkbaar centraal tegelijk gebeuren voor alle academies, wat ervoor zorgt dat studenten pas twee weken voor het onderwijs start hun lesrooster hebben. Dat terwijl er academies zijn die de roosters al veel eerder klaar hebben, maar ze deze niet mogen publiceren omdat het dus centraal moet op hetzelfde moment.
En dan zou je denken, er moet wel een heel goed argument zijn (vooral in tijden van NSE’s) om studentenwelzijn niét voorop te stellen. Goede roosters zijn immers al zo lang ik hier werk een belangrijke graadmeter voor studenttevredenheid (wát dan precies een goed rooster is, daar valt dan weer over te discussiëren). Maar zo’n argument ben ik nog niet tegengekomen.
Sterker nog: ik zie alleen maar goede argumenten om roosters zo ver mogelijk van tevoren te publiceren, ook als dat betekent dat niet iedereen dat tegelijk doet. Als studenten hun rooster op tijd weten, kunnen ze beter hun studie met werk combineren. Dat zorgt dan weer voor financiële rust en misschien zelfs voor meer aanwezigheid in de lessen. Maar misschien moet ik het anders zien.
Ik ben er de eerste week van het nieuwe studiejaar niet op vrijdag in ieder geval, dan heb ik een bruiloft.
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
Column: Poep
De website van het CBS is soms een mooie en wonderlijke plek voor informatie die ik nog niet had, maar waarvan ik ook niet wist dat het leven er een beetje grappiger door zou worden. Bijvoorbeeld hoe oud motorrijders en hun motor zijn of hoeveel mensen last hebben van hondenpoep in hun buurt (6 op de 10 in 2024, een stijging van 57% ten opzichte van 2023). Gemeentes zijn er maar druk mee.
Column: Geletterdheid
De afgelopen twee weken heb ik me in mijn nakijkhol bevonden, ik denk dat mijn collega’s die ook bij tijd en wijle bedolven worden onder toetsing precies weten wat ik bedoel. Weinig daglicht, grote potten met koffie, zakken met nootjes of ander gesnaai en vooral veel, veel frustratie (en de kleine glimlach of trots gevoel).
Column: Kerstverhaal
Ik moet een jaar of zeven of acht geweest zijn toen ik mijn allereerste verhaal publiceerde, in de schoolkrant van o.b.s De Bonkelaar half jaren ’90 in een kinderhandschrift met lange lussen. De titel weet ik niet helemaal meer precies, volgens mij ‘Het eenzame kerstboompje’.