Column: Poep
De website van het CBS is soms een mooie en wonderlijke plek voor informatie die ik nog niet had, maar waarvan ik ook niet wist dat het leven er een beetje grappiger door zou worden. Bijvoorbeeld hoe oud motorrijders en hun motor zijn of hoeveel mensen last hebben van hondenpoep in hun buurt (6 op de 10 in 2024, een stijging van 57% ten opzichte van 2023). Gemeentes zijn er maar druk mee.
Marcel van Roosmalen beschreef overigens in een zeer geestige reportage in 2022 de oplossing van ‘droomgemeente’ Drimmelen tijdens een hondenpoepsymposium, namelijk de drollenslurper.
Naast drollenslurpers hebben gemeenten wel andere dingen aan hun hoofd, zoals bedreigingen van raadsleden om maar iets te noemen. Gelukkig laten de meesten zich daar niet door weerhouden en stellen ze zich 18 maart (weer) verkiesbaar in hun gemeente. Toen ik studenten eens vroeg wat de gemeente precies doet, wist welgeteld niemand daar antwoord op te geven.
Ik zag trouwens ook geen vingers toen ik vroeg wie er voor de trein zou betalen als ze zeker wisten dat ze niet zouden worden gecontroleerd of wie er belasting zou betalen als het niet zou hoeven. Ze wisten soms wel de burgemeester te benoemen, maar niet wat deze deed. Ik besloot dus maar eens met ze op excursie te gaan naar gemeente A., welbekend door de stoplichten, het grote aantal jeugdzorggebruikers, beschuit en een prachtige voetbalclub.
Puzzle leggen
Het bleek een leerzaam uitje. Ik denk dat, naast studenten, de meeste mensen zich er helemaal niet bewust van zijn dat raadsvergaderingen openbaar zijn en dat je daar dus altijd kan en mag aanschuiven, of wat de invloed van lokale politiek is. We kregen allerlei informatie over budgetten in de gemeente en hoe deze worden verdeeld. Die puzzel kan op allerlei verschillende manieren gelegd worden (per gemeente) en hoe deze wordt gelegd is natuurlijk politiek.
Ik kan me voorstellen dat niet alleen mijn studenten er wat van opsteken om daar eens iets meer van mee te krijgen, maar alle Saxion studenten. Het gaat tenslotte bij de gemeente niet alleen over jeugdzorg, maar ook over landschapsinrichting, steden van de toekomst, veiligheid, bestemmingsplannen van bedrijven, sportvelden, en ja, ook poep.
Een student zei na afloop: ‘Mevrouw, waarom is er eigenlijk zoveel reclame voor de Tweede Kamer en landelijke politiek, terwijl de gemeente veel meer invloed op ons kan hebben en wij op de gemeente?’ De opkomst bij de laatste landelijke verkiezingen was 78%, bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen 51% en dit was een landelijk gemiddelde, in sommige wijken liggen die cijfers op 9% en vooral jongeren komen niet opdagen.
Het blijkt nogal lastig ze te interesseren voor lokale politiek (TikTok werd als idee geopperd). Jammer, want juist lokale raadsleden zijn gewone, heel benaderbare mensen en bovendien volksvertegenwoordiger. Dus ga eens met een groep studenten, collega’s of andere geïnteresseerden kijken bij de gemeente en stem in ieder geval op 18 maart.
Dan krijgen we misschien wel minder poep.
Rubrieken
Gerelateerde artikelen
Column: Geletterdheid
De afgelopen twee weken heb ik me in mijn nakijkhol bevonden, ik denk dat mijn collega’s die ook bij tijd en wijle bedolven worden onder toetsing precies weten wat ik bedoel. Weinig daglicht, grote potten met koffie, zakken met nootjes of ander gesnaai en vooral veel, veel frustratie (en de kleine glimlach of trots gevoel).
Column: Kerstverhaal
Ik moet een jaar of zeven of acht geweest zijn toen ik mijn allereerste verhaal publiceerde, in de schoolkrant van o.b.s De Bonkelaar half jaren ’90 in een kinderhandschrift met lange lussen. De titel weet ik niet helemaal meer precies, volgens mij ‘Het eenzame kerstboompje’.
Column: Agendahedonisme
Omdat ik tegenwoordig in de lange grijze wandelgang op weg naar boven mijn tag moet bliepen om mijn kantoor binnen te kunnen, viel mijn oog op de spreuk ‘Uniek, dat doen we samen’. Mijn hoofd is eigenlijk op het moment veel te vol voor allerlei existentiële vragen, maar toch kwamen ze meteen naar boven: ‘Kun je eigenlijk wel uniek doen als een soort werkwoord, als we samen uniek doen, is het dan nog wel uniek en wat is dat eigenlijk, uniek?’