Column: IJsvrij
Ik denk dat ik het twee keer heb meegemaakt in mijn leven, dat ik met verkleumde handjes op school aankwam en daar bleek dat we ijsvrij kregen. Een magisch moment, ondanks dat je de tocht vanuit huis voor niets had gemaakt.
Misschien wel vooral omdat alle dingen die moesten ineens niet meer hoefden. En door het onverwachte element voelde het denk ik vooral zo vrij. Geen rekenen, maar gewoon twintig keer met je sleetje het bultje bij de crossbaan op en af.
In januari willen veel mensen weer voortvarend van start (new year, new me). De grote schoonmaak, eindelijk maar eens bezig met die hardnekkige kilo’s die er toch niet af willen (en dat weet je eigenlijk zelf ook wel) of de 75 hard challenge. Dat is een intens sportprogramma, een ‘iron man voor je brein’, dat bestaat uit dagelijkse taken.
Je moet dan elke dag bijvoorbeeld 3,8 liter water drinken, 10 pagina’s non-fictie lezen (waarom eigenlijk geen fictie, prikkelt dat te veel verbeelding?), geen alcohol drinken en twee work-outs per dag doen en daar dan natuurlijk elke dag een progressiefoto van maken.
In de vakantie kwam ik ergens een filmpje tegen van een huisarts die een jonge patiënt had die doodmoe was, omdat hij elke dag om 5 uur opstond (de 5 AM-club) en zich onderwierp aan een streng regime om het beste uit zichzelf te halen. Haar advies was om vooral even geen doelen te stellen en gewoon te luisteren wat nodig was.
Ik kan me voorstellen dat dat luisteren in deze op productiviteit gerichte wereld nog niet altijd even makkelijk is. En ik snap ook wel dat mensen ervoor vallen, want het geeft toch een gevoel van zelfcontrole en nuttig zijn.
Op Saxion komt er geen ijsvrij vermoed ik, want meestal gaat alles dóór, net als de wereld. Ook als er een treinmageddon is (column Frank) of tijdens Corona. Of het moet online. Ik houd altijd wel van de chaos van het onverwachte. Een land ontregeld door een beetje winters weer.
Wachtrijen op Schiphol, NS-apps die niet doen wat ze beloven, vastgevroren wissels, maar ook een kindje op een omgekeerd Heinekenkratje in het park dat door zijn vader wordt voortgetrokken en de hele straat vol sneeuwpoppen. De controle even kwijt zijn, biedt ook kansen.
Ik ben trouwens gisteren begonnen met trainen voor de 20km de Bruxelles, in de sneeuw. Je moet toch wat.
Gerelateerde artikelen
Horeca op Saxion sluit eerder door winterse omstandigheden, Spar dicht tot maandag
De horeca op alle locaties van Saxion sluit donderdag en vrijdag eerder wegens het winterse weer. Door de ijzige omstandigheden zijn er maar weinig mensen op Saxion, dus kiest cateraar Compass Group er voor om de deuren om 14.30 uur dicht te doen. De Spar is mede wegens leveringsproblemen zelfs helemaal gesloten tot maandag.
Code Oranje: In principe gaat onderwijs door, maar op locatie kom je maar weinig mensen tegen
Op papier gaat het Saxion onderwijs in principe gewoon door, ook met het extreme winterweer. Binnen die centrale lijn kunnen opleidingen wel zelf beslissen of ze hun lessen door laten gaan. In de praktijk blijkt bijvoorbeeld de locatie Deventer grotendeels uitgestorven.
CB-Student Julian werkte mee aan de Top 2000: ‘Dat tongende stel heb ik maar niet geknipt voor de socials’
Het fenomeen Top 2000 heeft in de week voor oudjaar een groot deel van muziekminnend Nederland in zijn greep. Creative Business-student én fan Julian Kampman kreeg meer dan een kijkje achter de schermen. Nadat hij eerder stage liep bij radio 2, werd hij gevraagd voor het videoteam van het evenement. “Zelfs als ik de wc’s moest schrobben, had ik ja gezegd.”