Wachttijden psychische hulp korter; proef met coronacoaches smaakt naar meer
Het inhuren van extra studentenpsychologen heeft effect gehad: de wachttijd voor psychologische bijstand op Saxion bedraagt op dit moment zo’n drie weken. In februari was de situatie nog zo nijpend dat studenten twee maanden dienden te wachten op psychische hulp. Toch is de psychische nood, juist in deze fase van de coronapandemie, nog steeds hoog. “We zien nog steeds meer aanmeldingen, ook van studenten die normaal redelijk de stress zouden kunnen hanteren.”
Begin dit jaar was de situatie nog zo zorgelijk dat de studentenpsychologen van Saxion de stroom aan nieuwe aanmeldingen niet konden verwerken. Studenten moesten daardoor al gauw twee maanden wachten op een eerste afspraak, tientallen studenten kwamen op een wachtlijst. Door het aanstellen van drie extra studentenpsychologen en een studiecoach – een verdubbeling van de capaciteit- wachten studenten nu nog ongeveer drie weken op psychische bijstand van een studentenpsycholoog. “Dat is wat ik in de praktijk terugzie”, zegt studentenpsycholoog Angelique van der Stap. Gemiddeld ligt de wachttijd volgens haar bij hogere onderwijsinstellingen op zo’n zes a zeven weken.
Volgens Van der Stap is de situatie juist in deze fase, mogelijk een van de laatste uitlopers van de pandemie, qua studentenwelzijn nog steeds zorgelijk. Studenten die normaal gesproken misschien niet in de problemen zouden komen, komen dat nu wel. Onder meer door het gebrek aan afleiding, en eenzaamheid, ontwikkelen ze bijvoorbeeld somberheidsklachten. Ook stress en motivatieproblemen komen meer dan normaal voor. “We zien nu ook studenten die anders waarschijnlijk niet in de problemen waren gekomen. Of studenten die terugkeren, na problemen in de eerste fase van de pandemie.”
Coronacoaches in trek bij internationale studenten
Het tijdelijke project met de coronacoaches is goed bevallen, zegt studentendecaan Lotte Beernink. Gevorderde studenten van de opleidingen toegepaste psychologie en social work helpen hun medestudenten bij bijvoorbeeld klachten als eenzaamheid en motivatieproblemen. “We zijn nu de evaluatie aan het opmaken, maar dit smaakt zeker naar meer. We zouden hier graag mee doorgaan.”
Waar in het begin van dat project nog vooral de coaches stonden te popelen om aan de slag te gaan, meldden zich uiteindelijk toch veel studenten voor hulp. Uiteindelijk gingen 74 studenten volgens Beernink aan de slag met een coronacoach. Vooral het grote aandeel internationale studenten (20) valt volgens haar daarbij op. “Dat is een groep die traditioneel moeilijk te bereiken valt, dus dat vind ik echt heel veel. Dus dat is zeker een mooi resultaat.”
Achterkant
Wat niet is opgelost, is de situatie aan ‘de achterkant’, zegt Van der Stap. Studenten die doorverwezen worden naar de gespecialiseerde geestelijke gezondheidszorg moeten daar volgens haar nog steeds erg lang op wachten. “Hoewel er korte lijntjes zijn, duurt dat toch nog drie maanden. Wij houden dan wel contact met de studenten, maar juist in dit soort gevallen duurt het nog altijd veel langer dan zou moeten.”
Gerelateerde artikelen
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”
Hogeschool onderzoekt verkoop Epy Drost-gebouw
Saxion overweegt de verkoop van het Epy Drost-gebouw, in de volksmond ook wel bekend als ‘de glasbak’. In dat gebouw is nu nog de Academie Creatieve Technologie (ACT) gehuisvest. Voor de opleidingen van die academie zou dan een andere plek moeten worden gezocht.
Vijf voor twaalf voor moestuin; docent Vera Bextermoeller wil tuintje redden nu het nog kan
Als voor de zomer zich nog steeds niemand ontfermt over de moestuin bij Ko Wierenga in Enschede, dan gaat niet de schoffel, maar de streep erdoor. Dat is de onomwonden boodschap van Dennis Meijer (teamleider facilitair bedrijfsvoering). Dit geluid kwam ook bij SFIB-docent Vera Bextermoeller terecht. Zij wil de moestuin misschien wel onder haar hoede nemen. “Zó jammer als de tuin zou verdwijnen.”