Eén thema staat centraal in het leven van Ahank Kano-Tarah: jongeren. Ze werkt als docent bij de academie Mens en Maatschappij, is raadslid van de gemeente Enschede en heeft sinds kort een eigen podcast. Daarmee wil ze een stem geven aan een generatie die niet goed gehoord wordt. “We nemen jongeren niet serieus.”
In haar dagelijkse werk als gemeenteraadslid merkt Kano-Tarah dat er bitter weinig naar jongeren omgekeken wordt. “In 9 van de 10 gevallen wordt de mening van jongeren helemaal niet gevraagd”, zegt ze. Is dat omdat maatschappelijke ontwikkelingen de jongeren niet genoeg interesseert? “Zo wordt het wel afgedaan, alsof besluiten van de gemeente hen niet boeit, maar ze hebben juist een hele duidelijke mening over maatschappelijke thema’s.”
In haar nieuwe podcast Jong & Betrokken wil Kano-Tarah jongeren wél de kans geven om hun mening te geven en hun persoonlijke verhaal te delen. “De podcast moet echt iets van de jongeren zelf worden”, vertelt ze. “Ze kiezen de thema’s en de gast nodigt zelf een opvolgende gast uit. Mijn rol is eigenlijk minimaal.”
Geef ze gehoor, geld en tijd
Zo hoopt ze haar steentje bij te dragen en dat jongeren beter zichtbaar worden in de maatschappij. “Geef ze gehoor, geld en tijd”, zegt ze daarover. Belangrijk, want Kano-Tarah merkt dat jongeren de hoop om gezien te worden beginnen te verliezen. “Ze zeggen bijvoorbeeld: Ik kan solliciteren voor een baan die ik écht wil, maar ik krijg toch geen andere baan dan die van fietskoerier.”
Foto's: Marlene Mahn
Opkomen voor mensen en ze een stem geven, het zat er al vroeg in bij Kano-Tarah. “Ik vind vrij snel ergens wat van en heb altijd al een sterke mening gehad”, zegt ze. De politiek trok haar om die reden al snel: al op jonge leeftijd werd ze actief bij de Jonge Socialisten.
Jaren later komt de politiek weer op haar pad. Toen ze drie jaar geleden aangespoord werd om zich kandidaat te stellen voor gemeenteraadslid van Enschede voor GroenLinks. Ze kreeg een flinke meerderheid van de stemmen. Maar ze kwam bepaald niet in een warm bad terecht. “Het was echt een giftige omgeving. Er werden bijvoorbeeld collega’s belachelijk gemaakt omdat ze de Nederlandse taal niet goed beheersten.”
Voor deze mensen kwam ze op, bijvoorbeeld door de burgermeester te confronteren met haar verhaal. “Als je burgervader bent van alle mensen, dan moet je ook voor iedereen opkomen.” Dat sommige collega’s geen hoi of doei meer zeggen, neemt ze op de koop toe. “Dat is dan maar zo. Als je je niet uitspreekt, verandert er ook niets.”
Kano-Tarah zal altijd blijven opkomen voor jongeren en minderheden, zegt ze. “Ik ben niet van de spelletjes en het theater. In de politiek sta ik voor inclusie, diversiteit en antidiscriminatie. Als docent sta ik naast de studenten, niet erboven. En met mijn podcast krijgen de jongeren hopelijk een podium.”
Gerelateerde artikelen
Vrijwel alle deelraden adviseerden tegen, toch stemde CMR in met reorganisatie; Dienstenraad ‘teleurgesteld’
Vrijwel alle decentrale medezeggenschapsraden adviseerden de Centrale Medezeggenschap om vorige week (nog) niet in te stemmen met de reorganisatieplannen van het bestuur. Die adviezen kwamen op verzoek van de CMR. De Dienstenraad is ‘teleurgesteld’ dat het advies niet is overgenomen en dat die instemming er wel kwam.
Saxion schakelt locatievoorzieningen permanent in op alle apparaten; maar privacy is ‘gewaarborgd’
Vanaf juli staan ‘locatievoorzieningen’ op alle Saxion-laptops en telefoons standaard ingeschakeld en kunnen die door de gebruiker niet worden uitgeschakeld. Met die maatregel moet voorkomen worden dat medewerkers denken dat hun apparaat kwijt is of in verkeerde handen is gekomen, en deze dan leeggehaald moet worden door het IT Xpert Centre, zegt Erwin Rensink, adviseur BSO.
Saxion-onderzoek geeft aanwijzingen, maar nog geen bewijs voor vondst Vierde Musketier
Het onderzoek naar d’Artagnan (bijgenaamd de Vierde Musketier) door Saxion-archeoloog Raphaël Panhuysen is nog niet klaar. Verder onderzoek moet uitwijzen of het hier om het skelet – dat onderzocht werd in Deventer - van de Vierde Musketier gaat. Gemeente Maastricht, vinder van het skelet, stelt voor om vervolgonderzoek te doen onder leiding van ‘dna-skelet-autoriteit’ Panhuysen.