Eén thema staat centraal in het leven van Ahank Kano-Tarah: jongeren. Ze werkt als docent bij de academie Mens en Maatschappij, is raadslid van de gemeente Enschede en heeft sinds kort een eigen podcast. Daarmee wil ze een stem geven aan een generatie die niet goed gehoord wordt. “We nemen jongeren niet serieus.”
In haar dagelijkse werk als gemeenteraadslid merkt Kano-Tarah dat er bitter weinig naar jongeren omgekeken wordt. “In 9 van de 10 gevallen wordt de mening van jongeren helemaal niet gevraagd”, zegt ze. Is dat omdat maatschappelijke ontwikkelingen de jongeren niet genoeg interesseert? “Zo wordt het wel afgedaan, alsof besluiten van de gemeente hen niet boeit, maar ze hebben juist een hele duidelijke mening over maatschappelijke thema’s.”
In haar nieuwe podcast Jong & Betrokken wil Kano-Tarah jongeren wél de kans geven om hun mening te geven en hun persoonlijke verhaal te delen. “De podcast moet echt iets van de jongeren zelf worden”, vertelt ze. “Ze kiezen de thema’s en de gast nodigt zelf een opvolgende gast uit. Mijn rol is eigenlijk minimaal.”
Geef ze gehoor, geld en tijd
Zo hoopt ze haar steentje bij te dragen en dat jongeren beter zichtbaar worden in de maatschappij. “Geef ze gehoor, geld en tijd”, zegt ze daarover. Belangrijk, want Kano-Tarah merkt dat jongeren de hoop om gezien te worden beginnen te verliezen. “Ze zeggen bijvoorbeeld: Ik kan solliciteren voor een baan die ik écht wil, maar ik krijg toch geen andere baan dan die van fietskoerier.”
Foto's: Marlene Mahn
Opkomen voor mensen en ze een stem geven, het zat er al vroeg in bij Kano-Tarah. “Ik vind vrij snel ergens wat van en heb altijd al een sterke mening gehad”, zegt ze. De politiek trok haar om die reden al snel: al op jonge leeftijd werd ze actief bij de Jonge Socialisten.
Jaren later komt de politiek weer op haar pad. Toen ze drie jaar geleden aangespoord werd om zich kandidaat te stellen voor gemeenteraadslid van Enschede voor GroenLinks. Ze kreeg een flinke meerderheid van de stemmen. Maar ze kwam bepaald niet in een warm bad terecht. “Het was echt een giftige omgeving. Er werden bijvoorbeeld collega’s belachelijk gemaakt omdat ze de Nederlandse taal niet goed beheersten.”
Voor deze mensen kwam ze op, bijvoorbeeld door de burgermeester te confronteren met haar verhaal. “Als je burgervader bent van alle mensen, dan moet je ook voor iedereen opkomen.” Dat sommige collega’s geen hoi of doei meer zeggen, neemt ze op de koop toe. “Dat is dan maar zo. Als je je niet uitspreekt, verandert er ook niets.”
Kano-Tarah zal altijd blijven opkomen voor jongeren en minderheden, zegt ze. “Ik ben niet van de spelletjes en het theater. In de politiek sta ik voor inclusie, diversiteit en antidiscriminatie. Als docent sta ik naast de studenten, niet erboven. En met mijn podcast krijgen de jongeren hopelijk een podium.”
Gerelateerde artikelen
Alledaags Saxion: De trap van Epy
Eimert ‘Epy’ Drost stond bekend om zijn sublieme traptechniek. Net zo mooi vindt fotografe Maureen Poth de traptechniek in het naar het clubicoon van FC Twente vernoemde gebouw. Maar hoelang kan ze daar nog van blijven genieten?
Onbezongen held Threes Willemsen: “Deze balie ziet eruit alsof hij uit 1900 stamt”
Na 16 jaar achter de receptie krijgt Threes Willemsen regelmatig te horen dat ze hét gezicht is van de hal in Deventer. In de loop der jaren gingen er regelmatig geruchten over het verdwijnen van de balie. Daar is voorlopig nog geen sprake van. Daarmee behoudt de hal niet alleen een uitgesproken mens, maar ook zijn empathie. “Ik denk altijd: als dit mijn dochter was, dan zou ik ook willen dat ze geholpen werd.”
De stijl van Jikke Veldmaat: “Mijn echte parel is mijn tas van Balenciaga”
Er staat wel drie keer in de week een postbezorger op de stoep bij rechtenstudente Jikke Veldmaat. Altijd met een pakket vol nieuwe kleren. Ze omschrijft het zelf als een koopverslaving, die ze niet van een vreemde heeft gekregen. “Mijn moeder is net zo erg, dus we houden het eigenlijk samen in stand.”