Altijd maar doorgaan, dat is ook wat Sophie te Wierik (23) deed. Tot het niet meer ging. Nadat ze al langer worstelde met meerdere fysieke en mentale klachten, besloot de studente Toegepaste Psychologie een half jaar te stoppen met school om te rusten. Door erover te praten, hoopt ze het taboe dat rust op mentale gezondheid te doorbreken. “Als je stilstaat leer je ook veel.”
De vierdejaars studente begon aan het begin van dit schooljaar aan een minor op de kunstacademie. Een minor waar je erg veel bezig bent met jezelf, zo zegt ze zelf. Eindelijk had ze tijd om met zichzelf bezig te zijn en even wat rustiger aan te doen, na alle studiejaren alsmaar door te ploeteren. Juist toen kwamen de klachten: angst, paniek en nergens meer zin in. “Toen dacht ik: hier klopt iets niet”, zegt Sophie. “De volgende dag ben ik naar school gegaan met het idee om wat grenzen aan te geven, zoals het overslaan van een excursie. Eenmaal op school dacht ik: ik doe het allemaal niet meer, ik stop ermee.”
Sophie omschrijft het als haar lichaam dat zei: ja, we kunnen! “Alles kwam eruit. Ik heb toen twee weken bijna alleen maar op bed gelegen met hoofdpijn, veel angst in m’n lijf, hartkloppingen maar ook last van mijn darmen bijvoorbeeld”, zegt ze.

Foto's: Cees Elzenga
Dat was ongeveer een maand geleden. Sindsdien gaat het steeds wat beter met haar. Ze vult haar dagen met uitrusten, wandelen en dingen die haar energie geven zoals afspreken met haar ouders en vrienden. Sophie: “Eigenlijk doe ik nu alle dingen waar ik normaal gesproken geen tijd voor heb. Maar vaak zijn de kleinste dingen zoals uit bed komen en wat eten ook al genoeg.” Ook is ze een echte keukenprinses geworden, en ze kookt iedere avond uitgebreid voor haar vriend.
Compenseren
Een andere belangrijke stap voor Sophie was hulp zoeken. Met haar psycholoog worden vragen behandeld zoals: waar wil je heen? Wat heb je nodig? Waar denk je dat het vandaan komt en hoe ga je daarmee om?
Over die laatste vraag, waar het vandaan komt, wil ze graag wat vertellen: “Ik ben erg zoekende naar of ik wel goed genoeg ben. Ik zit heel erg met de vraag: doe ik er wel toe? Dat heb ik de afgelopen jaren heel erg proberen te compenseren door alsmaar bezig te blijven. Ik probeerde dingen uit mezelf te halen die er helemaal niet waren, waardoor ik steeds meer aan mezelf ging twijfelen. Het is een constante vergelijking met anderen.”

Terwijl ze hierover praat wordt Sophie emotioneel, maar ze wil het antwoord toch graag delen, omdat ze het belangrijk vindt haar verhaal te doen, om zo ook anderen te helpen. Ze zegt dat er nog veel te winnen valt als het gaat over mentale gezondheid. Sophie: “Ik merk toch dat als er gepraat wordt over dit onderwerp, dat er dan reacties komen zoals: ‘ja, iedereen heeft het wel eens druk’. Dan ga je toch bij jezelf denken: er zijn altijd mensen die het nog zwaarder hebben, waarom kan ik dit dan niet aan?”
We moeten studenten meer ruimte geven om stil te staan, stelt Sophie. Ze is van mening dat we ook veel leren wanneer we stilstaan. Haar boodschap aan anderen: “Zorg goed voor jezelf, neem genoeg rust en praat erover.” In februari gaat Sophie beginnen met het afronden van haar studie. Dat wil ze het liefste doen door uitvallende studenten te begeleiden bij het re-integreren in het onderwijs.
Student Well-being Week
Saxion houdt van 29 november tot en met 1 december de Well-being Week voor studenten. Op die drie dagen zijn er Deventer, Enschede en Apeldoorn tientallen evenementen plaats in het kader van mentale, fysieke en sociale gezondheid. Hier vind je het gehele programma.
Gerelateerde artikelen
Jesse (25) wint landelijke natuurkundeprijs: “Maar ik ben mijn motivatie ook wel eens kwijt geweest”
Student Jesse Rutgers is de winnaar van de Hbo-Jong-Talent-Prijs van de Nederlandse Natuurkundige Vereniging (NNV). Die prijs kreeg de jonge Winterswijker voor zijn stage in zijn derde jaar, waarin hij werkte aan een mass flow controller, een regelaar voor de gasindustrie. De prijs betekent voor hem vooral een ‘enorme erkenning en inspiratie’, zegt hij zelf. Toch was die inspiratie ook wel eens minder. “Twee jaar geleden had ik niet kunnen bedenken dat ik hier nu zou staan.”
Commentaar: Magere jaren
De aankomende bezuinigingen brengen onrust en pijn met zich mee, maar zijn ook een kans. Dat betoogt hoofdredacteur Rik Visschedijk. Want er moet maar eens een eind komen aan de ongebreidelde groei en de nadruk op ‘de beste’ willen zijn.
Loes van Rijsewijk in Opgevallen: “Ik ben een crazy cat lady die van techno en krachttraining houdt”
In deze aflevering van Opgevallen: Loes van Rijsewijk (33). Ze werkt sinds februari bij Saxion als docente sociologie en criminologie. Maar daar blijft het niet bij; ze produceert ook techno, heft gewichten en verbaast studenten met haar ervaringen uit Amerika. Wel voelt het voor haar nog steeds onwennig als studenten ook echt doen wat ze vraagt: “Ik vind het namelijk helemaal niet leuk om ‘juffrouw’ te moeten spelen.”