Operatie laatste hoop slaagde, toch moet BSO-medewerkster Anne afwachten
Saxion-stel Anne en Leroy Liem maakte eind vorig jaar veel indruk, met een oproep recht uit het hart. Daarin vroeg Leroy om financiële hulp; een dure operatie in Engeland was hun laatste hoop om Anne te verlossen van de chronische pijn waar ze al decennia aan lijdt, door de ziekte endometriose. Die missie lukte, en begin deze maand ging de BSO-medewerkster onder het mes. Ze weet alleen nog niet of het ook heeft geholpen. “Ik zou zó graag nu al zeggen dat het beter gaat, maar dat weet ik pas over zes maanden.”
Na de operatie wordt Anne (37) nog net niet bedolven onder de telefoontjes en berichtjes, en de afzenders vragen logischerwijs allemaal ongeveer hetzelfde: hoe gaat het met je? Die vraag is niet makkelijk om te beantwoorden, vooral psychologisch niet, zegt ze. “Want hoewel de operatie geslaagd is, is het eerlijke antwoord dat ik pas over meer dan een half jaar kan zeggen of die succesvol was, en ik echt verlost ben van de pijn.”
En dat terwijl ze iets anders voelt, zeker na alle hulp, en de succesvolle crowdfundingsactie. “Mensen denken voor mijn gevoel; ze heeft de operatie gehad, en nu is het klaar, en is ze beter. Maar zo werkt het niet. Toch voel ik nu een soort van bewijsdrang, het moet allemaal goed gaan, dan ben ik er weer, en dan doe ik er weer toe. Je voelt een soort van plicht naar de buitenwereld om beter te worden.”
Endometriose?
Bij endometriose zit er weefsel dat lijkt op baarmoeder-slijmvlies ook buiten de baarmoeder. Bijvoorbeeld rond organen, rond zenuwen, maar het is ook aangetroffen rond de hersenen. Dit zorgt voor ontsteking en verklevingen, en daarmee voor chronische pijn. Endometriose komt in ernstiger of minder ernstige mate voor bij een op de tien vrouwen.
Maar dat het zes maanden – en mogelijk nog wel langer – gaat duren voor ze weet of ze echt voorgoed is van de pijn, lag vooraf al vast. De operatie in de privékliniek in Londen was een zware. Zeven uur lag ze op de operatietafel. Haar hele borstkas werd bijvoorbeeld open gelegd, en op 21 plekken werden verklevingen en weefsel weggehaald, ook op de zenuwen.
Daar hoort een langzaam herstel bij, zegt Liem. Het herstel van zenuwen gaat heel traag. “Als je een sneetje in je vinger hebt, dan is dat na een week wel weer dicht, maar zenuwcellen groeien ontzettend langzaam.”
De volle zeven uur van de operatie zijn vastgelegd op camera, via de brillen van de artsen. De highlights kreeg ze een dag later al te zien. Confronterend, maar ook een bevestiging. “Daaruit werd in ieder geval duidelijk dat ik niet gek ben.” De volledige zeven uur terugkijken, durfde ze tot nu toe nog niet aan. “Ik ben niet bang voor een beetje bloed, maar dit gaat toch over mezelf. En als ik heel eerlijk ben, kijk ik liever een Lord of the Rings-marathon.”.”
Leroy en Anne Liem, in december van het vorige jaar, toen de crowdfundingsactie nog liep om Anne's operatie te bekostigen. Na de operatie zit ze nog minimaal een half jaar in onzekerheid. Foto's: Cees Elzenga/hetoog.nl
Gisteren sloot ze aan bij de weekstart van haar team op Saxion. Twee a drie weken later hoopt ze ook weer langzaam aan het werk te gaan. Voorlopig is ze nog afhankelijk van haar man Leroy (37), die als projectcontroller bij de afdeling CFA werkt, ook op Saxion. “Allemaal prima, maar op een gegeven moment ben je uitgelezen, heb je Netflix en al die andere platforms uitgespeeld. Ik wil het idee hebben dat ik er weer toe doe.”
Voor de gedachte dat de operatie misschien niet helemaal geslaagd is, is op dit moment nog weinig ruimte. “Dat wil ik nog niet echt toelaten, al schiet het af en toe wel door mijn hoofd. Maar het is heel simpel; als ik nu weer voor de beslissing zou staan om deze operatie aan te gaan, dan zou ik het gelijk opnieuw doen. De aanpak was zo anders en zo veel beter dan we gewend waren in Nederland.”
Met de crowdfundingsactie voor de operatie werd bijna 34.000 euro opgehaald. Maar dat is niet het enige wat de actie opleverde. “Hoe de mensen zich hebben ingezet, dat is nu al onwerkelijk. We zijn niet alleen ontzettend dankbaar, maar onze kinderen hebben ook kunnen zien hoe mensen zich inzetten voor mensen die ze misschien niet eens kennen."
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”