Column: Studentvriendelijk

Om die reden begon een aantal jaar geleden met wat we in de wandelgangen “studentvriendelijk roosteren” noemen. Dit heeft een aantal kanten: in de eerste plaats wordt geprobeerd lessen zo te clusteren dat studenten minimaal één lesvrije dag hebben. In de tweede plaats moeten in principe alle lesweken in een kwartiel hetzelfde zijn.

Dat heeft consequenties. Waar je vroeger nog wel eens om didactische reden eerst drie weken hoorcolleges kon geven gevolgd door vier werkcolleges, is dat nu strikt verboden. Zelfs de docenten moeten in principe wekelijks hetzelfde zijn, kennelijk omdat studenten het mentaal niet aankunnen om geconfronteerd te worden met andere gezichten in hetzelfde kwartiel.

Ministervriendelijk roosteren

Dit alles heeft natuurlijk geleid tot nogal wat werk en gedoe op opleidingsniveau, waar onderwijsvormen moesten worden aangepast aan de nieuwe werkelijkheid. Ook betekent studentvriendelijk roosteren niet bij voorbaat docentvriendelijk roosteren. Of neem de ellende die bijvoorbeeld het uitnodigen van gastdocenten nu is: iemand vertellen dat je ze heel graag wil hebben, maar dan wel uitsluitend op woensdagochtend om half negen.

Overigens kent de rigiditeit wel wàt grenzen. Zo kreeg ik onlangs ’s ochtends te horen dat mijn middagcollege was verplaatst: mijn fijne, grote, moderne lokaal was nodig voor een bezoekende minister. We moeten als instelling natuurlijk bovenal ministervriendelijk roosteren.

Je kunt hierover mopperen, maar deze regels sluiten natuurlijk wel aan bij de sociaaleconomische realiteit van onze studenten. Namelijk, dat nogal wat een deeltijdbaan hebben en dus roosters nodig hebben die wekelijks aansluiten bij hun werkrooster. En ook nogal wat studenten wonen ver van hun onderwijslocatie, en hebben geen zin om voor één les naar Saxion af te reizen.

Ik begrijp dat allemaal. Ik hoop ook oprecht dat de regels helpen met het verhogen van de studenttevredenheid. In 2020 was er geen NSE en in 2021 is de vraag over roostering, geloof ik, niet meegenomen vanwege corona. Maar in het jaarverslag 2019 van Saxion las ik dat een eigen intern onderzoek uitkwam op een 5,4 voor tevredenheid over de roostering. Tja.

Universeel gehaat

Wat ik echter niet begrijp is dat we in onze jacht naar studenttevredenheid de meest studentonvriendelijke regeling niet aanpakken: het verplicht inschrijven voor schriftelijke toetsen. Dit zorgt elk kwartiel weer voor onnodig leed, van studenten die in de ene week dat ze zich moeten inschrijven wat minder goed opletten, of ziek zijn, of op stage in het buitenland, of om wat voor reden dan ook niet hebben meegekregen wat ze hadden moeten doen. Zij verprutsen zo een toetskans, zonder een kans zich inhoudelijk te bewijzen.

Elk kwartiel weer lopen studenten studievertraging op, gebaseerd op louter administratieve argumenten. Ik ken weinig Saxionregelingen die zo universeel gehaat worden door zowel studenten als docenten. Ik begrijp het ook niet, omdat je puur aan de hand van het aantal studenten dat een vak volgt toch een redelijke inschatting moet kunnen maken van hoeveel aan de toets deel gaan nemen. En toch gaan we er maar mee door.

Wellicht zou het helpen zijn als ‘tevredenheid over toetsinschrijving’ een aparte vraag zou worden in de NSE.