Opinie: Waar is de verbinding in de nieuwe strategie van Saxion?

Als ik de aankondiging van het nieuwe strategische plan lees dan bekruipt mij een gevoel van onbehagen. Ik maak me zorgen en mis de blije verbindende boodschap. Daar stel ik een aantal kritische vragen, ook omdat ik in het artikel lees dat aanspreken en feedback geven passen binnen een professionele cultuur die scherper aan de wind vaart.

“Voor studenten moet de studie weer op de eerste plaats komen te staan. Ook gaan we kijken naar passende en relevante bijbanen”, zegt collegevoorzitter Anka Mulder in een interview op de website van Saxion. Ik lees hierin een directieve benadering waarin studenten zich weer moeten gaan voegen naar de Hogeschool en we ons gaan bemoeien met de relevantie en passendheid van de banen die ze hebben.

Het lijkt erop dat studenten naar de school moeten bewegen in plaats van dat de school zich naar de studenten gaat bewegen. In plaats van meer aandacht voor welzijn en begeleiding ervaar ik een directieve en bestraffende benadering zoals dat ook landelijk gebeurt met de invoering van de langstudeerdersboete. Ik voorzie dat de druk die we leggen op studenten steeds verder zal toenemen in plaats van afnemen en dat welzijn verder onder druk komt als er steeds meer moet en minder mag.

Welzijn zou niet gezien moeten worden als een bijproduct in een school of een economie maar de voorwaarde om te kunnen leren of samen te leven. Dat lees ik helaas niet in het interview.

Ecologische crisis

Zorgelijk vind ik dat ecologie of sustainable development in deze aankondiging niet voorkomen. De grote ecologische crisis en noodzakelijke transitie naar een toekomstbestendige manier van samenleven kan toch niet ontbreken in een strategische visie van een onderwijsinstelling?

Ik kan niet begrijpen dat we ons richten op de wisselwerking tussen mens en technologie terwijl aandacht voor ecologie, ‘het huis waar we met z’n allen in wonen’ en dat dreigt in te storten, niet in de kern van het strategische plan voorkomt. En al helemaal als je je realiseert dat de ecologische crisis een gigantische druk legt op het welzijn van studenten, docenten en alle andere mensen.

Vervolgens lees ik dat we de komende jaren scherper aan de wind gaan varen en dat het daarom nodig is om resultaatgerichter te werken. Welke resultaten worden dan bedoeld? Toch niet alleen de economische en financiële hoop ik?  Ik hoop dat bedoeld is dat we scherper aan de wind gaan varen met betrekking tot het realiseren van welzijn voor studenten, docenten en de regio en dat er eigenlijk had moeten staan dat we meer welzijnsgericht gaan werken als kern van onze professionele cultuur.

Dialoog

Na lezing van deze aankondiging ben ik niet enthousiast geworden over de prioriteiten en koers voor de komende beleidsperiode en zijn mijn zorgen eerder toe- dan afgenomen. Dat kan aan mijn overtuigingen en gevoeligheden liggen.

Ik vind het fijn dat we streven naar de ontwikkeling van een professionele cultuur waarin we elkaar aanspreken en feedback geven en leren onze gevoelens bespreekbaar te maken. Bijvoorbeeld door na het verschijnen van het definitieve plan een dialoog te voeren met docenten en studenten over de praktische invulling van het strategische plan waarbij iedere interpretatie en ieder mens gehoord en gezien mag worden.

Dat is een fundament voor welzijn. Hoe mooi zou het zijn als blijkt dat het volledige strategische plan in het najaar volop enthousiasme en betrokkenheid teweegbrengt.