Zowel in Enschede als Deventer twee minuten stilte wegens alle geweld in de wereld: “Ik hoop dat dit in de toekomst niet meer nodig is”

“In Gaza is doodgaan het enige mensenrecht dat er nog is”, zegt Recep Canel, docent  bij de academie Mens & Maatschappij. Hij haalt kort voor het klinken van het luchtalarm om 12 uur een Keffiyeh-sjaal uit zijn tas en hangt het opvallende kledingstuk om. Hij vindt dat we de ogen niet mogen sluiten voor de situatie in Gaza en dat de overheid steun geeft aan genocide, maar hij zegt ook dat hij hier deze middag is om steun te geven aan álle onderdrukten.   

Dat laatste is wat de organisatoren van ‘Samen in Stilte’ graag willen: iedereen is welkom en het gaat zeker niet alleen om Gaza. De initiatiefnemers doen dit niet vanuit hun functie op Saxion maar vanuit zichzelf, benadrukken ze. Het is de bedoeling om iedere maand bij elkaar te komen om ‘uiting te geven aan de machteloosheid’ die ze ervaren, want niets doen is voor hen geen optie. In Enschede bestond de groep uit 13 medewerkers, die rond een Samen in Stilte-spandoek samen kwamen.

Niet voor alle voorbijgangers was het doel van de bijeenkomst duidelijk. “Oh, dat is een Gaza-protest”, legt een voorbijgaande student aan z’n medestudenten uit.

‘Stoppen met deze oorlog’

Henk Jan van Essen, docent/onderzoeker Bedrijfskunde, is uitgesproken: hij wil zijn steun aan Gaza betuigen. Hij is bijna altijd aanwezig bij het wekelijkse lawaaiprotest in de stationshal in Hengelo, zegt hij. Van Essen vindt dat er een tweestatenoplossing moet komen en dat Israël moet stoppen met deze oorlog. Zijn collega Irene van der Marel onderschrijft die woorden. Ze is nog niet eerder bij een bijeenkomst geweest, maar ze wilde hier graag bij aansluiten.

Het tweetal heeft voor Samen in Stilte een pauze ingelast in hun klas met afstudeerders. “We hebben deze bijeenkomst van tevoren besproken met de studenten en gevraagd of ze eventueel mee zouden willen”, zegt Van der Marel. Maar er kwam niemand mee naar het plein. “Het lijkt er toch op dat dit onder deze studenten minder leeft.”

Ineke Diepstraten, Funda Yaslar en Renske Hamer werken bij het Talencentrum. Zij horen vanuit hun werk met vluchtelingen regelmatig schrijnende verhalen en dan gaat het niet alleen om Gaza, maar ook bijvoorbeeld Oekraïne of Syrië. “Daar krijg je wel iets van mee”, zegt Yaslar. Dat speelt bij de studenten op Saxion minder, denkt ze. Diepstraten vult aan dat studenten, maar ook medewerkers, misschien niet op de hoogte waren van deze bijeenkomst. “Het zou mooi zijn als we voor de volgende keer posters kunnen ophangen om deze bijeenkomst aan te kondigen.”

Marleen van Grunsven (International Office) maakte een spandoek dat naast de slogan ‘Samen in Stilte’ twee vredesduiven laat zien. Dat trekt vooraf al de aandacht. Een studente vraagt naar de betekenis van de duiven, en in het algemeen naar de betekenis van deze bijeenkomst. Maar ze heeft geen tijd om te blijven.

Later zegt Van Grunsven dat ze voor de vredesduiven koos omdat ze heel zichtbaar wil maken dat ze hier voor positiviteit samen zijn. “We zijn hier vanuit onszelf, voor het gesprek en de verbinding met elkaar.”

Recep Canel is in ieder geval van plan volgende maand weer twee minuten stil te zijn op het plein. “Ik vind het belangrijk me iedere maand te blijven uiten.” Funda Yaslar hoopt ergens dat de bijeenkomst in de toekomst niet meer nodig is. “Maar dat zie ik zo snel niet goedkomen. Tot die tijd blijf ik hier iedere maand staan.”