Opinie: Aanspreken (2)
Detlef Wagenaar (senior docent/onderzoeker) is het roerend eens met SaxNow-columnist Frank Futselaar en vraagt zich in deze ingezonden opinie af: wie mag ik aanspreken? In aanloop naar de Maakt het uit?!-sessie, over jezelf zijn en inclusiever onderwijs afgelopen december, kon hij met zijn minor-klas vol studenten onaangekondigd niet in het door hem gereserveerde Stadslab in Deventer, dat ‘gevorderd’ werd om de manifestatie voor te bereiden. “Als studenten onze greatest asset zijn, dan moet goed onderwijs altijd gefaciliteerd worden.”
In zijn uitstekende column pleit Frank Futselaar er terecht voor dat het college van bestuur coördinerend moet optreden als afdelingen onderling, in zijn voorbeeld het toetsbureau en de afdeling marketing, zelf niet tot afspraken komen en er een situatie ontstaat waar de student de dupe van wordt. Studenten zijn immers, in de woorden van Anka Mulder, 'truly our greatest asset'.
Maar wat moet er gebeuren als het CvB zelf voor een onwenselijke situatie zorgt? In de ochtend van woensdag 7 december kon een groep van 27 studenten, afkomstig uit het hele land, een gastdocent uit Enschede en ondergetekende het Stadslab (ruimte D1.23) niet in op last van diezelfde Anka Mulder.
Zoek het zelf maar uit
Gedurende het hele eerste semester was die ruimte op dat tijdstip gereserveerd voor minor onderwijs, er was tot die ochtend (vlak voor het college) geen roosterwijziging doorgegeven, geen vooraankondiging dat deze ruimte gevorderd zou worden en bovenal ook geen alternatief geregeld. We kwamen er niet in: zoek het zelf maar uit.
Een zoektocht die aanmerkelijk bemoeilijkt werd door het feit dat er een grote internetstoring was waardoor het niet mogelijk was om een lokaal te vinden. Nadat een halfuur kostbare collegetijd verstreken was kregen we voor anderhalf uur (een uur minder dan we nodig hadden) een ruimte toegewezen.
Als studenten onze greatest asset zijn, dan moet goed onderwijs altijd gefaciliteerd worden. Slechte facilitering vertaalt zich in slechte evaluaties en dat is iets wat zeker minoren zich niet kunnen veroorloven. De urgente vergadering in het Stadslab die kennelijk onmogelijk in een vergaderruimte op de vijfde verdieping kon plaatsvinden betrof de manifestatie over inclusiviteit die die middag in de grote hal was gepland. En als dat al niet ironisch genoeg is, mijn college ging over ethiek en technologie (bij deze mijn dank voor deze casus).
Ik sluit me graag aan bij de vraag van collega Futselaar: wie mag ik hierop aanspreken?
Gerelateerde artikelen
Facility Management bestaat 50 jaar: ‘Wij waren de eerste met deze opleiding’
Wat in 1976 ooit begon als Toegepaste Huishoudwetenschappen groeide in 50 jaar door naar Facility Management. Dus viert de opleiding dit jaar een feestje, maar wel op een manier ‘die past bij een ‘tijd vol bezuinigingen’. In die 50 jaar veranderde een hoop voor de opleiding en haar studenten, zegt opleidingsmanager Dicky van der Plas. “Toen we hier mee begonnen waren er nog helemaal geen computers.”
Column: Epy Drost
In een mededeling op mijnsaxion liet ons College van Bestuur bijna terloops weten dat er een onderzoek komt naar de mogelijkheden het Epy Drost-gebouw in Enschede af te stoten door verkoop of verhuur. Een bericht dat nogal een verrassing was voor de honderden mensen die in dat gebouw werken.
Asle Lubbers ontfermt zich over in auto opgesloten hond; maar een bedankje zit er niet in
Asle Lubbers heeft net haar eindgesprek gehad voor de deeltijdstudie Integrale Veiligheidskunde, als ze vanuit haar auto de kop van een hond omhoog ziet komen in de auto ernaast. Ze belt de politie, die de ruit intikt om de hond te bevrijden. De eigenaresse van de hond verschijnt ook, maar is lijkt zich van geen kwaad bewust. “Vindt u dit zelf niet erg dan?”