Opinie: Aanspreken (2)
Detlef Wagenaar (senior docent/onderzoeker) is het roerend eens met SaxNow-columnist Frank Futselaar en vraagt zich in deze ingezonden opinie af: wie mag ik aanspreken? In aanloop naar de Maakt het uit?!-sessie, over jezelf zijn en inclusiever onderwijs afgelopen december, kon hij met zijn minor-klas vol studenten onaangekondigd niet in het door hem gereserveerde Stadslab in Deventer, dat ‘gevorderd’ werd om de manifestatie voor te bereiden. “Als studenten onze greatest asset zijn, dan moet goed onderwijs altijd gefaciliteerd worden.”
In zijn uitstekende column pleit Frank Futselaar er terecht voor dat het college van bestuur coördinerend moet optreden als afdelingen onderling, in zijn voorbeeld het toetsbureau en de afdeling marketing, zelf niet tot afspraken komen en er een situatie ontstaat waar de student de dupe van wordt. Studenten zijn immers, in de woorden van Anka Mulder, 'truly our greatest asset'.
Maar wat moet er gebeuren als het CvB zelf voor een onwenselijke situatie zorgt? In de ochtend van woensdag 7 december kon een groep van 27 studenten, afkomstig uit het hele land, een gastdocent uit Enschede en ondergetekende het Stadslab (ruimte D1.23) niet in op last van diezelfde Anka Mulder.
Zoek het zelf maar uit
Gedurende het hele eerste semester was die ruimte op dat tijdstip gereserveerd voor minor onderwijs, er was tot die ochtend (vlak voor het college) geen roosterwijziging doorgegeven, geen vooraankondiging dat deze ruimte gevorderd zou worden en bovenal ook geen alternatief geregeld. We kwamen er niet in: zoek het zelf maar uit.
Een zoektocht die aanmerkelijk bemoeilijkt werd door het feit dat er een grote internetstoring was waardoor het niet mogelijk was om een lokaal te vinden. Nadat een halfuur kostbare collegetijd verstreken was kregen we voor anderhalf uur (een uur minder dan we nodig hadden) een ruimte toegewezen.
Als studenten onze greatest asset zijn, dan moet goed onderwijs altijd gefaciliteerd worden. Slechte facilitering vertaalt zich in slechte evaluaties en dat is iets wat zeker minoren zich niet kunnen veroorloven. De urgente vergadering in het Stadslab die kennelijk onmogelijk in een vergaderruimte op de vijfde verdieping kon plaatsvinden betrof de manifestatie over inclusiviteit die die middag in de grote hal was gepland. En als dat al niet ironisch genoeg is, mijn college ging over ethiek en technologie (bij deze mijn dank voor deze casus).
Ik sluit me graag aan bij de vraag van collega Futselaar: wie mag ik hierop aanspreken?
Gerelateerde artikelen
Nieuwe huiskunstenaar gaat de favoriete geluiden van mensen op Saxion verzamelen
Willemijn Calis mag zich vanaf 1 april de nieuwe artist-in-residence van Saxion noemen. De nieuwe huiskunstenaar van de hogeschool blijkt een verzamelaar van alledaagse geluiden, of eigenlijk vooral van verhalen daarover. Dat gaat ze ook op Saxion doen, in een project dat je gerust een levenswerk zou kunnen noemen. “Ik denk dat ik dit blijf doen zolang ik leef.”
Evi’s dateleed (9): Brabantse gezelligheid
Met een hoge hartslag en zweetoksels meer dan een uur in de trein, onderweg naar Utrecht Centraal. Ja, ik kon mij weer een keer omringen met iets anders dan koeien en weilanden. Op date met een leuke Utrechtse? Nee, een echte Brabantse. Ommen en Breda liggen nogal een stuk uit elkaar, dus Utrecht werd onze ontmoetingsplek. De stad waar ik altijd wilde wonen toen ik zestien was. Al kwam dat meer door de meiden die ik daar zag lopen dan de stad. Weet ik nu.
Opinie: Herkennen we de signalen voordat het te laat is?
Net als andere instellingen in het hoger onderwijs loopt Saxion braaf aan de leiband van grote Amerikaanse techbedrijven, schrijft docent Marcel Slootweg in deze ingezonden opinie. “Wanneer wordt de handschoen binnen Saxion opgepakt en gaan we stappen zetten richting digitale onafhankelijkheid?”