Onderbelichte verhalen

Waarvoor is SaxNow op Saxion? Nou, bijvoorbeeld om onderbelichte verhalen over het voetlicht te brengen. Neem het Smart Solutions Semester (SSS), waarin dit jaar 1700 studenten werken aan een concrete uitdaging in een multidisciplinair team. Dat klinkt prachtig. Maar projecten hebben nogal eens de neiging een bestuurlijk feestje te worden. Terwijl er echte mensen in het project zitten – de studenten die hun halve studiejaar met een 5,3 beoordelen.

Geen organisatie, ook Saxion niet, brengt een persbericht uit met de titel: “Onze studenten geven SSS een onvoldoende”. Dat kun je Saxion ook niet kwalijk nemen. Maar je kunt de instelling er wel op aanspreken dat SSS na 3,5 jaar onder de grens zakt in de jongste evaluatie. Bestuurlijke gremia zijn niet de beste plek voor dat gesprek, want daar is immers multidisciplinair onderwijs bedacht, vormgeven en benoemd als streven voor de toekomst. Het doel heiligt de middelen, kan al snel de boventoon voeren.  

Onbedoelde consequenties

Maar de geschiedenis zit vol met onbedoelde consequenties, met verliezers tot gevolg. Neem het aanpakken van fraudeurs bij de kinderopslag of het slaan van waterputten in een Afrikaans dorp. Dat klinkt niet gek. Maar het aanpakken van fraudeurs mondde uit in oneerlijk beleid. En waterputten bleken ontwrichtend en anti-feministisch omdat vrouwen niet meer naar buiten hoefden voor de kilometer-verre-loop én vervolgens binnen bleven op last van de mannen.

Het leken aanvankelijk goede ideeën. Maar die ideeën moeten blijvend getoetst worden. En daar komt journalistiek om de hoek. SaxNow stelt vragen, omdat het belangrijk is. Hoe zit dat met die partner van het lectoraat Blockchain, bijvoorbeeld. Is het ethisch verantwoord om een MOOC te maken die erg lijkt op promotie voor een marktpartij. Of, is Saxion ‘de knieperd van de klas’ als het gaat om de thuiswerkvergoeding in coronatijd. En in dit geval: wat vinden de SSS-klanten, de studenten, eigenlijk van hun onderwijs?

Geen partij

Daarover bericht SaxNow. Dat kunnen wij, omdat we geen partij zijn. We zijn niet tegen SSS, maar zijn ook niet betrokken bij de ontwikkeling. Als wij een interne evaluatie in handen krijgen, kunnen we daaruit publiceren – met hoor en wederhoor. Dat doen we, omdat de kans niet gering is dat de evaluatie in een diepe, donkere lade verdwijnt. Dat kan handig zijn, omdat het project dan dóór kan. Terwijl Saxion met de studentwaardering in het achterhoofd ook kan zeggen: blijkbaar gaan we te snel en moeten we dit project heroverwegen. Of pas op de plaats maken, in plaats van volle vaart vooruit.

Die vraag is niet aan ons om te beantwoorden, behalve in de opiniërende sfeer. Dat kan in een ingezonden opinie, voor of tegen. Of een redactioneel commentaar. Die zijn er om een boodschap mee te geven aan de Saxion-gemeenschap.

Maar die vragen stellen en adresseren, dát is ons bestaansrecht. Het SaxNow/Studium Generale-webinar deze week liet zien dat SSS een belangrijk thema is, met voor- en tegenstanders en alles ertussen in. Om dat gesprek op inhoud te voeren, is journalistiek nodig die feiten, rapportages, evaluaties en meningen naar boven haalt: in het daglicht, zodat iedereen die het wil er kennis van kan nemen en mee kan praten.